huis X
Wat als het modernisme geen breuk had gemaakt met de architectuurgeschiedenis?
modernisme
In het modernisme is een breuk gemaakt met de architectuurtraditie, met de vertrouwde typologieën en (klassieke) stijlkenmerken. Architectuur ging begin twintigste eeuw in navolging van de schilderkunst over naar abstracte vormen en volumes. Rietveld, Le Corbusier, Mies van der Rohe.
gewapend beton
Nieuwe bouwtechnieken lieten dat ook toe. Zie Le Corbusier’s ‘pilotis’ (ronde kolommen dragen de vloeren), ‘plan libre’ (dat leidt tot een open plattegrond), ‘fenêtre en longeur’ (lintramen), ‘façade libre’ (in een vrij in te vullen gevel)’.
traditie
Enkele architecten bleven wèl werken met de architecturale principes. Bijvoorbeeld Adolf Loos zwoer overbodig ornament wel af maar gooide het architectuurlexicon niet overboord. (Draag)muren bleven een rol spelen, ook om zijn ‘raumplan’ mogelijk te maken (ruimtelijke verschuivingen, ook in de hoogte). Ramen zijn bij Loos perforaties in de gevel, die een duidelijke afscheiding maken tussen buiten en binnen. Zijn interieurs kregen een warme aankleding.
compact
Pas met het postmodernisme is terug aansluiting gezocht met de architectuurgeschiedenis, maar ondertussen is dat pad alweer verlaten. Ons Huis X probeert zich wèl terug in te schrijven binnen de gekende vormelijke typologieën. Transitie maar binnen de traditie. Verleden en toekomst kunnen op die manier met elkaar in dialoog zijn.
gulden snede
Van bij de start zijn alle elementen van het huis opgebouwd volgens de gulden snede, zoals veel klassieke architectuur. Bovenop het raumplan is het diagoonprinciepe van Herman Herzberger toegepast. Dat brengt maximale (diagonale) perspectieven, terwijl de woning toch compact is. Ze toont zich stedelijk in de variatie, maar ook niet stedelijk en autonoom.